Witkacy - Szewcy
Witkacy jest przedstawicielem dwudziestolecia międzywojennego. W jego dorobku znajdują się dramaty, np. "Szewcy", "W małym dworku", "Wariat i zakonnica", "Oni", a także powieści - "Pożegnanie jesieni", rozprawy filozoficzne i krytyczne, na przykład "Szkice estetyczne", "Niemyte dusze". "Szewcy" to dramat z dojrzałej twórczości Witkacego, na jego powstanie duży wpływ miała sytuacja społeczno-polityczna w pierwszej połowie lat trzydziestych. Był to okres wielkiego kryzysu ekonomicznego i gospodarczego, czas kształtowania się systemów totalitarnych, komunizmu i faszyzmu. W tym okresie zaczęły narastać nastroje katastroficzne, spowodowane to było nadchodzącą zagładą cywilizacyjną, czyli drugą wojną światową. Katastrofizm w sztuce "Szewcy" jest wyraźnie widoczny. Zwraca uwagę tytuł dramatu, inny niż w wielu utworach tego typu. Witkacy swoje utwory opatrywał tytułami, które miały za zadanie prowokować. W tym przypadku wyraźnie nawiązuje do dramatu klasycznego - w przeszłości tytuł dramatu często stanowiło imię, na przykład "Antygona". W przypadku "Szewców" mamy do czynienia nie z jedną postacią, ale ze zbiorowością. Tę zbiorowość stanowią tytułowi "Szewcy" - robotnicy, metaforycznie jest to cała ludzkość. Ludzkością wstrząsają kolejne rewolucje, zmiany ustrojów i rządów. Okazuje się, że człowiek nieuchronnie zmierza ku ostatecznej katastrofie cywilizacyjnej, którą jest unifikacja, ujednolicenie, roztopienie się w masie.